Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Να καταργηθεί το άσυλο ή να αφοπλιστεί η αστυνομία;

Είναι σαν να μας κάνουν εγχείρηση εγκεφάλου χωρίς νάρκωση. Μας δοκιμάζουν για να δουν σε ποιο ερέθισμα θα αντιδράσουμε ώστε να κινηθεί και κάποιος λοβός του εγκεφάλου.
Τι είναι αυτό που μας απασχολεί; Η ακρίβεια, οι εκλογές, η δυστοκία της κυβέρνησης; Μας τεστάρουν. Μας παίρνουν τηλέφωνα και μας ρωτάνε τι κόμμα θα ψηφίσουμε ή αν θέλουμε μια νέα πιστωτική κάρτα. Μας βομβαρδίζουν με ειδήσεις για την οικονομική κρίση. Μας ζητάνε καθημερινά όλο και πιο πολλά, από το να πληρώσουμε για μια ακόμα εξωσχολική ασχολία του παιδιού, μέχρι να συνηθίσουμε σε κάποια νέα κυκλοφοριακή ρύθμιση.
Δεν είναι πάντως ένας κρυφός Μεγάλος Αδελφός που μας τα ζητάει όλα αυτά, ούτε κάποιο ουδέτερο «σύστημα» ή κάποια Νέα Τάξη Πραγμάτων που δήθεν κρύβεται πίσω από όλα και χειραγωγεί τον κόσμο. Θα ήταν πολύ βολικό, να όριζαν τις τύχες του κόσμου δύο τρία κέντρα εξουσίας. Θα μας έπαιρνε από πάνω μας τις ενοχές. Οι ενοχές όμως υπάρχουν και γίνονται δύσκολες σκέψεις λίγο πριν κοιμηθούμε, γιατί λίγο ή πολύ κι εμείς συμμετέχουμε σε όλο αυτό που γίνεται. Κανείς δεν είναι αθώος του αίματος. Και σίγουρα δεν αρκεί μια απλή δήλωση του τύπου «είμαι κατά της βίας» ή «εγώ δεν ψήφισα Δεξιά» για να ξεφύγουμε από το πρόβλημα.
Και πάλι όμως, ακόμα κι αν αναγνωρίσουμε την ατομική ευθύνη μας για ό,τι μας ταλαιπωρεί συλλογικά, δεν παύει όλο αυτό το σκηνικό που έχει στηθεί από το καλοκαίρι και μετά, να αποτελεί κάτι πρωτόγνωρο. Ένα κράτος παράλυτο, μια κυβέρνηση σε μόνιμη κρίση νομιμοποίησης, μια κοινωνία σε διαρκή αναζήτηση ταυτότητας. Να πουλήσουμε τους δημόσιους οργανισμούς ή να κρατικοποιήσουμε δυο τρεις τράπεζες; Να καταργήσουμε το άσυλο στα πανεπιστήμια ή να αφοπλίσουμε την αστυνομία; Να πληρώνουν φόρο οι φτωχοί έμποροι ή να μην πληρώνουν; Αντιφάσεις. Κι όσο περνάει ο καιρός υποψιάζομαι ότι αυτές οι αντιφάσεις τους μόνους που ευνοούν είναι αυτούς που ευνοούσαν και παλιότερα κάποιες άλλες αντιφάσεις (ή θεωρούμενες τότε καταφάσεις): Ένα γερασμένο πολιτικό σύστημα και μια κυριαρχία των μετρίων.